1.2
تاریخچه

زمان
 انسان در طول مدت های زیادی احتیاج به اندازه گیری زمان داشته است. انسان شاهد تکرار رفت آمد فصل ها بوده است و شاید پدران ما به تغییر شکل کره ی ماه توجه داشته اند که مرتب بزرگ و کوچک می شد.
یک ماهِ عربی برابر با یک بار گردش کره ی ماه دور کره ی زمین است ولی بیشتر مردم دنیا روش دیگری برای محاسبه ی یک ماه دارند.
تولد عیسی مسیح که اتفاق بسیار بزرگی در فرهنگ مسیحیان است، سال 0 به حساب می آید و آغاز تقویم مسیحیان است. اما آغاز تقویم مسلمان ها با هجرت حضرت محمد شروع می شود. یعنی 683 سال قمری (621 سال خورشیدی) بعد از تولد مسیح. اختلاف آغاز تقویم و تفاوت روش محاسبه ی ماه ها باعث شد تا مسلمانان و مسیحیان دو تاریخ مختلف داشته باشند.
شروع تاریخ یک سوال فلسفی است. دانشمندان اعتقاد به انفجار بزرگ
 
”Big bang” (آفرینش کهکشان ها و کره ی زمین) برای شروع زمان دارند.
انفجار بزرگ زمانی است که دنیا شروع به توسعه کرد و هم اکنون نیز این توسعه ادامه دارد. سوالی که مطرح می شود این است که قبل از انفجار بزرگ ، جهان هستی به چه شکل بود.


سرعت
کارگران مزارع در طول سال های 1600 م. کار تقسیم پست در روستاهای سوئد را به عهده داشتند. آن ها باید با پای پیاده این کار را انجام می دادند. کارگران باید در طول دو ساعت
 10 km راه می رفتند. آن ها اگر این کار را با تاخیر انجام می دادند محکوم به دو هفته زندان با آب و نان می شدند.

در طول سال های 1800 م. پست به صورت مرتب از استکهلم به شهر ایستاد  Ystadفرستاده می شد. این فاصله ی 560 کیلومتری را با اسب طی می کردند . در طول راه چندین بار می بایست اسب ها را عوض می کردند. بعد از پیمودن 30 کیلومتر باید اسب عوض می شد. سفر از 6 بعد از ظهر روز شنبه از استکهلم شروع می شد و روز پنج شنبه بعد از ظهر به مقصد می رسیدند.

سرعت این سفر با اسب در مقایسه با پیاده رفتن کمی سریع تر بود اما نه به مقدار زیادی. بعد از این که راه آهن در اواسط قرن 1800 م. ساخته شد، پست به صورت سریع تری به نقاط دیگر حمل می شد، به عنوان مثال سفری از استکهلم به گوتنبرگ با قطار 12 ساعت طول می کشید.

هیچ چیز نمی تواند از نور سریع ترحرکت کند. تلاش برای محاسبه ی سرعت نور وقت بسیاری از کار تحقیق را گرفته است. گفته می شود که گالیله سعی در انجام یک آزمایش عملی برای محاسبه ی سرعت نور کرد. او از دو چراغ و یک ساعت برای انجام این آزمایش استفاده کرد. شخصی در نقطه ای شروع مسافتی با اندازه ی مشخص ایستاده و چراغی را روشن می کند و هم زمان وقت هم می گیرد.
شخص دیگر در انتهای دیگر آن مسیر به محض دیدن نور، چراغ خود را روشن می کند و شخص اول به محض دیدن نوراز سوی مخالف حرکت ساعت را نگه می دارد و به این ترتیب، طول مسیر و زمان را برای محاسبه ی سرعت نور در اختیار داشتند. طبیعتا ارزش بدست آمده از محاسبه ی گالیله دقیق نبوده است.