1.2
تاریخچه

جمع + و تفریق -

اولین اقدام برای محاسبه در طول تاریخ عمل جمع بوده است و برای این کار از ابزاری مثل چـُرتکه استفاده می شده. قوم اینکا با گره زدن بر روی نخهایی با رنگهای مختلف از آن به شکل ابزاری برای محاسبه و عمل جمع استفاده می کردند.

قدیمی ترین علامت شناخته شده برای محاسبه علامت تفریق است: .
که آن را بر روی لوحه ای در مصر پیدا کرده اند.

علامتهای ″+″ و ″–″ زمانی مورد استفاده قرارگرفتند که دانه های مختلف گیاهی را پس از برداشت محصول در گونی های مخصوصی که وزنش مشخص بوده مقایسه می کردند و علامتهای جمع و تفریق را بر روی گونی هایی که وزنشان بیشتر و یا کمتر از گونی مخصوص بوده ترسیم می کردند.


ضرب و تقسیم
انجام عمل ضرب با عددهای بزرگ احتیاج به ابزار داشته است.
یونانی ها برای این کار از جدول فیثاغورث استفاده می کردند، بابـِلی ها از جدول توان دوم و چینی ها برای این کاراز چرتکه استفاده می کردند.
برای رومی ها که عددهای مخصوص خود را داشتند عمل ضرب بسیار دشوار بود.

1

علامت ضربدر () برای اولین بار در سال 1632 مورد استفاده قرار گرفته شده است.

بابـِلی ها و هندی ها اولین مردمانی بودند که از عمل تقسیم استفاده کردند و آنها برای هر قسمت اسم مخصوصی داشتند که ما نیز امروزه از آن ها استفاده می کنیم. مقسوم، مقسوم علیه و خارج قسمت.
در قرون وسطا تقسیم توسط عرب ها به اروپا آمد.
سال 1202 لئوناردو د پیزا روشی را برای تقسیم معرفی کرد که در آن عددها را به ردیف می نوشتند نه به صورت کسر. از سال 1647 علامت تقسیم از ریاضی دانی به نام اوق ترد باقی مانده است.


توان x و جذر
بابلی ها اولین مردمانی بودند که از توان استفاده کردند.
در سواحل رود فرات تابلوهای گلی با محاسبات ریاضی پیدا شده است.
اعراب محاسبه با جذر را از هندی ها آموخته اند و هندی ها این محاسبه را گیدیر می- نامیدند که ترجمه ای از کلمه مولا در زبان سانسکریت به معنی گیاه و ریشه است.
وارگامولا یعنی جذر یا ریشه ی دوم.

کلمه ریشه (rot)  در زبان های اروپایی از کلمه ی رادیکس یا رادیسیس درلاتین
به معنای ریشه گرفته شده است.


مساوی با = ، بزرگتراز > و کوچکتر از <
علامت مساوی با اولین بارتوسط ربرت رکورده درکتاب او به نام ˝The ground of arts˝
نوشته شد، این کتاب در سال 1582 د ر لندن منتشر شد.

دو علامت بزرگتر از > و کوچکتراز< برای اولین بار در قرن 1700 م استفاده شد.